In El Salvador worden organisaties die tegen het beleid in gaan monddood gemaakt, protesten ontmoedigd en verstevigt de president zijn totale macht steeds verder. Subtieler, maar zeker zo effectief, gaat het eraan toe in Zuidelijk Afrika. Onder het mom van transparantie en veiligheid leggen nieuwe wetgevingen administratieve druk op organisaties, wordt hun autonomie beperkt en worden kritische stemmen verzwakt. In Zimbabwe, Mozambique en Zuid-Afrika ervaren middenveldorganisaties hoe deze regelgeving wordt ingezet om de tegenmacht te verminderen en enkel de letter van de wet gehanteerd wordt.
Ook in ons land zijn onze vrijheden niet meer zo vanzelfsprekend. Bij vakbondsacties en manifestaties voor het klimaat of Palestina treden de ordediensten steeds harder op. Demonstreren wordt aan strengere regels onderworpen en administratieve sancties of juridische vervolgingen worden drastischer. Ook krijgen middenveldorganisaties in het huidige besparingsklimaat zware financiële klappen te verduren, met een sterke vermindering of zelfs volledige afschaffing van hun subsidies tot gevolg. Hierdoor neemt hun autonomie en capaciteit om maatschappelijke participatie te ondersteunen drastisch af. We moeten ons bewust blijven dat de strijd voor burgerrechten en maatschappelijke participatie niet enkel een strijd is van ‘overal’, maar ook van ‘altijd’.
FOS gelooft dat verandering van onderuit komt. Samenwerking, bewustwording en collectieve actie zijn essentieel om onze rechten op te eisen en onze vrijheden te verdedigen. Want vrijheid, solidariteit en sociale rechtvaardigheid verdienen een stem – overal en altijd.
Eén ding staat vast: wie zwijgt, verliest!
